Zrobienie na ruszcie będzie droższe niż tynk. Zrobienie na klej do płyt KG wymaga doświadczenia, bo jak skończysz i pomalujesz, a wtedy dopiero będzie widać, może się okazać, że płyty nie zawsze są w jednej płaszczyźnie i refleksy światła to pokażą. Na pewno do klejenia płyt potrzeba dwóch osób. Frezowanie pod listwę LED - 4 zł za metr bieżący. Frezowanie pod uchwyt prosty -8 zł za metr bieżący. Wiercenie otworu 15mm/20mm/25mm - 3 zł za sztukę. Wiercenie pod zawias puszkowy 35mm - 4 zł za sztukę. Wiercenie pod kołek - 1 zł za sztukę. Pogrubianie/klejenie płyt meblowych - 20 zł za metr kwadratowy. buduję ściankę działową i kładę płytę OSB a na to idzie płyta K-G. Płyta montowana do profili pionowych i zachodzi ok 40 cm na ścianę murowaną na której jest tynk gipsowy. Dla bezpieczeństwa chce ją własnie przykleić. Chyba skorzystam własnie z ,,60sekund Tytan" bo wydaję mi się rozsądnym rozwiązaniem. Dzisiaj próba na co kleić płytę kartonowo-gipsową'Zrobiona aby sprawdzić czy pianoklej do tego dedykowany jest coś warty i czy warto za niego płacić więcej.. Podstawowym zastosowaniem kleju gipsowego jest przyklejanie płyt gipsowo-kartonowych do ścian (klej do regipsów). Tego typu prace wykończeniowe stanowią alternatywę dla tynków wewnętrznych. Tzw. suche tynki to najszybszy i najprostszy sposób na wyrównanie krzywych ścian i powierzchni w remontowanych domach. Do montażu stosuje się kołki rozporowe umieszczane nie rzadziej niż co metr. W standardowych pomieszczeniach do utworzenia ścianek działowych stosowane są płyty grubości 12,5 milimetra, jeśli jednak mowa o np. stelażu sanitarnym w łazience – lepiej użyć grubszych, mocniejszych płyt, takich jak płyta gk zielona. . Zbudowane w ten sposób ścianki są lekkie - można je więc stawiać w praktycznie dowolnym miejscu, bez dokonywania skomplikowanych obliczeń wytrzymałościowych. Co więcej, praca przy nich jest prosta i nie wymaga szczególnych narzędzi. Może się więc za nią wziąć każdy, kto lubi troszkę pomajsterkować. W łazience, ścianką z płyt g-k najczęściej wydziela się kabinę prysznicową z brodzikiem. Takimi płytami łatwo i tanio można także obudować wannę. Przedzielenie większej łazienki niską ścianką pozwoli wyodrębnić w niej część bardziej intymną, z pozostawieniem swobodniejszego dostępu np. do umywalki. Przy okazji zyskuje się dodatkowe miejsce na łazienkowe drobiazgi. Wszystkie płyty g-k można pokrywać płytkami ceramicznymi (glazurą), tak wiec nowa ścianka nie będzie odbiegać wyglądem od reszty łazienki. Jest jednak pewien szkopuł… Ukryte pod glazurą płyty g-k nie są w pełni odporne na wodę. Sprzedawcy oferują wprawdzie płyty, które nazywają wodoodpornymi (takie właśnie się zaleca do pomieszczeń mokrych, do których należy łazienka), ale producenci są ostrożniejsi i nazywają je impregnowanymi. Impregnacja poprawia odporność materiału na działanie wody, ale nie uszczelnia go całkowicie. Dlatego przy urządzaniu łazienki płyty trzeba dodatkowo zabezpieczyć. Jednym z prostszych sposobów jest pokrycie ich tzw. płynną folią Ceresit CL 51 , czyli elastyczną powłoką przeciwwilgociową. Ma ona postać płynu gotowego do użycia. Dwie jej warstwy nakłada się na płyty g-k pędzlem lub wałkiem, w odstępie dwugodzinnym. Łączna grubość warstwy preparatu powinna wynieść 1–1,5 mm. Ewentualne drobne spękania nie szkodzą - pokryje je folia. Jedynie w narożach, na krawędziach, przy przejściach rur itd. jej elastyczność może się okazać niewystarczająca. W tych miejscach trzeba ją wzmocnić specjalną taśmą uszczelniającą Ceresit CL 152 . Wciska się ją na świeżo w pierwszą warstwę przepony i przykrywa warstwą drugą. Płytki kleimy zaprawami uelastycznionymi bądź też elastycznymi takimi jak: Ceresit CM 12 „Elastic Gres”, Ceresit CM 15 „Marble&Mosaic” , Ceresit CM 16 , Ceresit CM 17 „Super Flexible”, Ceresit CM 22 oraz Ceresit CM 77 „UltraFlex”. Płytki kleimy przy użyciu pacy zębatej, przy czym wymiar jej zębów jest uzależniony od wielkości zastosowanych płytek. Żeby łazienka była „wodoodporna” w 100 procentach trzeba zadbać o szczelność warstwy płytek ceramicznych. Szczeliny między nimi powinno się starannie wypełnić fugą mineralną, najlepiej taką, która po pierwsze jest odporna na wnikanie wody, po drugie jest odporna na wnikanie grzybów i pleśni. Takie właściwości posiada fuga Ceresit CE 40 aquastatic z formułą Microprotect. Tam, gdzie ścianka z płyt g-k styka się z podłogą lub zwykłą ścianą, mineralna fuga nie da rady ewentualnym naprężeniom. Dlatego w tych miejscach stosuje się elastyczny silikon sanitarny - taki jak Ceresit CS 25. Genialne w swojej prostocie - to określenie dobrze pasuje do płyt gipsowo-kartonowych. Sprasowany gips umieszczony jest pomiędzy dwiema warstwami papieru, dzięki czemu materiał jest lekki i łatwy w montażu, ale też na tyle wytrzymały, że można z niego wznosić - przy zastosowaniu stalowego albo drewnianego stelaża - nawet ściany. Płyty są odporne na ogień - niektóre odmiany stanowią dla niego barierę nawet przez 2 godziny. Ich powierzchnia jest bardzo gładka, co pozwala wykorzystywać je do wykańczania przegród. Stanowią dobry podkład farb, tapet czy płytek ceramicznych. Nie trzeba na nie nanosić tynku ani gładzi - uniknięcie robót mokrych umożliwia wyraźne przyspieszenie prac budowlano-remontowych, a plac budowy jest dużo czystszy. Ponadto gips jest naturalnym regulatorem wilgotności powietrza, dzięki czemu w wykończonych nim wnętrzach jest ona optymalna. Trzeba jednak pamiętać, że nadmierne zawilgocenie materiału skutkuje znacznym obniżeniem jego wytrzymałości mechanicznej. Inną wadą jest to, że na typowym jednowarstwowym poszyciu z płyt g-k nie da się zawiesić cięższych szafek czy sprzętów. Rodzaje płyt g-k Typowe płyty g-k mają grubość 12,5 mm i szerokość 1200 mm, a ich długość wynosi 2000-3000 mm. Produkowane są w następujących odmianach: A - standardowa płyta gipsowo-kartonowa; H - płyta g-k o zmniejszonym stopniu wchłaniania wody (H1 ma nasiąkliwość ≤ 5%; H2 nasiąkliwość ≤ 10%; H3 - nasiąkliwość ≤ 25%); wyroby te, zazwyczaj w kolorze zielonym, przeznaczone są do pomieszczeń mokrych, takich jak łazienka, pralnia czy kuchnia; F - o zwiększonej spójności rdzenia przy działaniu wysokiej temperatury, wzmocniona włóknem szklanym; E - do zastosowania jako usztywnienie w ścianach zewnętrznych w technologii szkieletowej; R - o zwiększonej wytrzymałości i odporności na niszczące obciążenia wzdłużne i poprzeczne; I - o zwiększonej twardości powierzchni. Spotykane są wciąż także stare określenia poszczególnych rodzajów płyt g-k: GKB - płyta standardowa; GKBI - o zwiększonej odporności na wodę, impregnowana; GKF - o zwiększonej odporności na ogień; GKFI - o zwiększonej odporności na ogień i wilgoć (płyta kompaktowa). Niektórzy producenci oferują też bardziej wyspecjalizowane karton-gipsy, np. ciepłochronne (polecane do zabudowy poddaszy) czy akustyczne (skuteczniej ograniczające przenikanie dźwięków). Suchy tynk - zastosowanie To jeden z najpopularniejszych sposobów na wykończenie ścian wewnętrznych. Płyty g-k świetnie sprawdzają się zarówno na etapie budowy, jak i podczas remontu domu. Pozwalają zyskać idealnie gładkie ściany, a także przestrzeń, w której można ukryć instalację elektryczną albo cienkie rury. Płyty mocuje się na dwa sposoby. Jeżeli mur jest równy, przytwierdza się je do ścian bezpośrednio na klej gipsowy. Przed montażem trzeba oczyścić powierzchnię, wszystkie elementy stalowe stykające się z klejem zabezpieczyć antykorozyjnie, a chłonne podłoże pomalować emulsją gruntującą. Płyty mocuje się na klej o grubości 1,5-2 cm, nakładany punktowo w postaci placków o średnicy ok. 10 cm, w rozstawie 30-40 cm w pionie i poziomie. Przyklejanie i korygowanie ułożenia płyt powinno nastąpić nie później, niż po 15-20 minutach od sporządzenia masy klejowej. Uwaga! Płyty powinny być przycięte tak, aby pod sufitem została przestrzeń o szerokości ok. 1 cm. Płyta g-k jako suchy tynk. Gdy podłoże wymaga korekty, wykorzystuje się dodatkowe pasy korygujące albo stelaż z systemowych profili stalowych. Pasy kierunkowe tworzy się z pasków płyty o szerokości ok. 8 cm; należy je przykleić co 60 cm (połowa szerokości typowej płyty). Klej nanosi się na pasy pacą zębatą, dzięki czemu na całej powierzchni mocowania jego grubość jest podobna. W obu wariantach trzeba wykończyć styki płyt. W tych miejscach przykleja się taśmę z włókna szklanego lub perforowaną taśmę papierową, a na nią 2 bądź 3 warstwy szpachli gipsowej. Po przeszlifowaniu uzyskujemy idealnie gładką powierzchnię do wykończenia farbą lub tapetą. Narożniki zewnętrzne ścian z płyt g-k wzmacnia się profilami narożnikowymi, a wewnętrzne - specjalnymi taśmami zbrojącymi. Płyty należy docinać ostrym nożem, przy poziomnicy albo łacie, po stronie licowej. Następnie element przełamuje się i przecina papier z drugiej strony. Mamy też możliwość wycinania łuków i linii łamanych. Aby je uzyskać, płyty docina się wyrzynarką elektryczną albo piłą ręczną. Otwory pod gniazda elektryczne wycina się z kolei otwornicą do drewna. Przeczytaj Może cię zainteresować Dowiedz się więcej + Pokaż więcej Ściany działowe z płyt g-k Tego typu przegrody, wykonane z użyciem płyt g-k, to obecnie jeden z najbardziej rozpowszechnionych sposobów dzielenia wnętrz. Ściany zwane szkieletowymi są lekkie - masa przy jednowarstwowym opłytowaniu nie przekracza 30 kg/m². To ponad 6 razy mniej od muru z pełnej cegły. Inną zaletą tej technologii jest możliwość wykończenia przegrody praktycznie od razu po wzniesieniu. Konstrukcję ścian szkieletowych wykonuje się z profili stalowych o różnej szerokości (najczęściej 50, 75 lub 100 mm) albo tworzy się szkielet drewniany. Elementy te mocuje się do podłogi i sufitu, a przestrzeń pomiędzy nimi wypełnia wełną mineralną. Płyty g-k stanowią osłonę tej konstrukcji. W salonie i sypialniach wykorzystuje się produkty białe, a w pomieszczeniach mokrych - zielone, które mają większą odporność na wilgoć. W razie potrzeby można zastosować płyty o tzw. kwalifikowanej odporności ogniowej albo wyroby o zwiększonej odporności ogniowej i równocześnie bardziej odporne na wilgoć. Montaż zaczyna się od wyznaczenia przebiegu ściany i przyklejenia do profili podłogowych, ściennych i sufitowych izolacyjnej taśmy akustycznej, której zadaniem jest tłumienie dźwięków i drgań. Profile mocuje się do przegród za pomocą kołków montażowych, w odstępie nie większym niż 1 m. Następnie, co 60 cm, ustawia się profile słupkowe. Kolejnym krokiem jest przymocowanie do nich po jednej stronie płyt g-k za pomocą wkrętów. Przestrzeń między profilami wypełnia się wełną mineralną, pełniącą funkcję izolacji akustycznej. Następnie mocuje się płyty od drugiej strony przegrody. Ostatnim krokiem jest wypełnienie łączeń płyt masą szpachlową, zatopienie w niej taśmy zbrojącej z włókna szklanego i wygładzenie styków papierem ściernym. Na stykach płyt g-k przykleja się perforowaną taśmę papierową albo z włókna szklanego, a na nią kładzie 2 lub 3 warstwy szpachli gipsowej. (fot. Cekol) Miejsca łączeń płyt g-k w systemie lekkiej zabudowy powinny się odpowiednio mijać. Uwaga! Jeżeli na ścianach będziemy chcieli wieszać przedmioty o wadze większej niż 30 kg, płyty należy wzmocnić, np. poprzez umieszczenie deski pomiędzy słupkami konstrukcyjnymi na wysokości mocowania planowanych szafek lub innych sprzętów. Jedną z wad ścian szkieletowych jest nie najlepsza izolacyjność akustyczna. Rozwiązaniem jest użycie szerszych profili szkieletu, wełny mineralnej odpowiedniej grubości oraz podwójnego poszycia z płyt g-k. Do tego celu najlepiej wykorzystać produkty odmiany akustycznej. Innym sposobem jest wykonanie podwójnego opłytowania oraz dwóch stelaży rozdzielonych dodatkową warstwą wełny mineralnej o grubości np. 4 cm. Taka przegroda będzie miała izolacyjność akustyczną nawet lepszą niż ściana murowana o tej samej szerokości. Zamiast płyt g-k, albo jednej ich warstwy, możemy użyć też płyt drewnopochodnych (wiórowych, OSB, mfp). Wówczas bez problemu powiesimy na ścianie cięższe meble i sprzęty. Ściana działowa z jednowarstwowym poszyciem z płyt g-k. Ścianka szkieletowa o polepszonych właściwościach akustycznych. Montaż instalacji w przegrodach o konstrukcji szkieletowej. Sufity i poddasza z zastosowaniem płyt g-k Płyty g-k stosuje się nie tylko na ścianach, ale również na sufitach. Tzw. podwieszany sufit to świetny sposób, aby zamontować dekoracyjne oświetlenie, a pod stropem ukryć różne instalacje. W tym przypadku konstrukcję stanowią wieszaki i profile przyścienne UD, które po podklejeniu taśmą mocuje się za pomocą kołków. Są dwa typy wieszaków. Jeżeli sufit podwieszany jest blisko stropu (do 12 cm), stosuje się łączniki do mocowania bezpośredniego, np. wieszaki ES. W innym przypadku wykorzystuje się wieszaki kotwowe, dobrane w zależności od materiału, z jakiego wykonany jest strop. Z kolei rozstaw wieszaków uzależniony jest ciężaru zabudowy. Jeśli ten nie przekracza 15 kg/m², umieszcza się je co 1 m. Kiedy sufit jest cięższy, wieszaki mocuje się gęściej. Do tych elementów przytwierdza się profile główne CD, a do nich, prostopadle poniżej, co 40-50 cm profile nośne. Do łączenia obu wykorzystuje się łączniki krzyżowe. Do takiej dwupoziomowej konstrukcji mocuje się za pomocą wkrętów płyty g-k. Odstępy pomiędzy łącznikami nie powinny przekraczać 15 cm. Sposób wykończenia styków płyt jest taki sam, jak na ścianach. Dwupoziomowa konstrukcja sufitu podwieszanego krzyżowego. Inny, rzadziej stosowany wariant, to ruszt jednopoziomowy. Do wykonania takiej konstrukcji krzyżowej potrzeba mniej materiału, lecz jest ona mniej sztywna. Najprostsza opcja to ruszt jednokierunkowy, ale wykonuje się go głównie w pomieszczeniach o rozstawie ścian nie większym niż 4 m. Poradnik Cenisz nasze porady? Możesz otrzymywać najnowsze w każdy czwartek! Karton-gipsy wykorzystuje się również do wykańczania skosów na poddaszach. Mocuje się je do przytwierdzonego do krokwi rusztu tak, jak w przypadku ścianek działowych. W tym miejscu domu, pomiędzy ociepleniem a płytami niezbędna jest jednak folia paroszczelna. Element ten zapobiega kondensacji pary wodnej w warstwie ocieplającej i chroni konstrukcję dachu przed zawilgoceniem. Informacja od opiekuna zlecenia podano nr telefonu potwierdziliśmy e-mail zweryfikowaliśmy treść wstępnych oczekiwań Dane kontaktowe Klient: B●●●●●● Tel: +48●●●●●●●●● pokaż E-mail: k●●●●@●●●●● pokaż Szczegóły zlecenia Kategoria: Zlecenia na zabudowę płytami GK Miejsce: Pianki - powiat piski, Warmińsko-mazurskie Zakres prac: zabudowa płytami G-K poddasza, wykonanie sufitu podwieszanego, sufit napinany, montaż płyt G-K na profilach, klejenie płyt G-K, wykonanie ścianek działowych z płyt G-KRodzaj obiektu: dom jednorodzinnyPowierzchnia prac: 101-250m²Termin rozpoczęcia prac: w ciągu miesiąca Nr zapytania ofertowego: 9115116 Nie do końca powinno się jednak traktować płyty gipsowe klejone do ściany jako alternatywę dla tradycyjnych tynków. Przede wszystkim płyty charakteryzują się gorszą izolacyjnością akustyczną oraz większa wrażliwością na działanie klejenia płyt gipsowych do ściany nazywana jest czasami również suchymi tynkami można przyklejać płyty gipsowo-kartonowe do ścianyNie zaleca się takiego wykończenia ścian w pomieszczeniach narażonych na wilgoć, jak łazienki, pralnie, kuchnie, garaże, pomieszczenia gospodarcze itp. Co prawda dostępne są na rynku płyty o zwiększonej odporności na wilgoć (popularnie określane jako płyty „zielone”), jednakże zaleca się raczej ograniczyć ilość zabudów gipsowych w takich pomieszczeniach do gipsowe mają stałą grubość na całej powierzchni, w związku z czym nie dają nam tak dużej swobody w wyrównywaniu błędów murarskich jak tradycyjne tynki, które możemy nakładać w różnej grubości (od ok. 0,5mm do 2-2,5cm). W przypadku płyt gipsowo-kartonowych ściana musi być równa. Dopuszczalne są wgłębienia, które można wcześniej uzupełnić tynkiem lub zaprawą murarską. Obowiązkowo należy jednak zlikwidować wszelkie należy kleić wyłącznie na warstwę nośną ściany, czyli np. pustaki, bloczki itp. lub na tynk (choć takie rozwiązanie stosowane jest bardzo rzadko, jedynie czasami w pracach remontowych). Nie należy mocować płyt do starej farby, gdyż może to spowodować złe związanie kleju ze ścianą, a w konsekwencji stopniowe odrywanie się płyt i pękanie nowej powierzchni ściany do klejenia płytPodłoże musi być równe i czyste. Nie mogą na nim występować tłuste plamy oraz zapylenie. Najlepiej oczyścić ściany lekko zwilżonym mopem, co pozwoli na „ściągnięcie” większości zabrudzeń. Starajmy się ograniczyć do niezbędnego minimum stosowanie środków chemicznych, jedynie ewentualnie do usunięcia tłustych ścianę należy dobrze zagruntować na całej powierzchni. Nie trzeba jednak stosować drogich gruntów szczepnych (przeznaczonych raczej pod powłoki malarskie). W zupełności wystarczą typowe popularne środki producentów oferuje środki gruntujące dedykowane pod konkretny rodzaj ściany (pustaki, beton, bloczki itp.). Niezależnie od środka należy pamiętać, że celem stosowania gruntu jest ujednolicenie chłonności na całej powierzchni ściany i polepszenie zdolności do związania jej z zaprawą klejenia płyt gipsowo-kartonowych obowiązkowo musimy stosować kleje dedykowane do tego typu prac. Posiadają one skład odpowiednio dostosowany do nietypowego materiału jakim jest płyt g-k, czyli do warstwy gipsowej obłożonej warstwą papierową. Zły dobór kleju może doprowadzić do braku związania zaprawy z płytą płyt gipsowo-kartonowychPrzed przystąpieniem do klejenia należy odpowiednio dociąć płyty gipsowe. Płyty powinny mieć wysokość mniejszą niż wysokość ściany o ok 15-20mm. Pozwoli to na wykonanie odpowiedniej szczeliny pomiędzy ścianą a podłogą i sufitem. Pozwoli ona na cyrkulację powietrza i umożliwi lepsze związanie zaprawy są również istotne ze względu na wrażliwość płyt na działanie wilgoci, która czasami może pojawić się na styku ściany z podłogą czy sufitem. Tradycyjne tynki są znacznie mniej wrażliwe na takie niewielkie miejscowe planujemy kłaść instalację elektryczną po obłożeniu ścian płytami, to na razie nie musimy w żaden sposób ich docinać. Zrobimy to później, przed ułożeniem kabli. Niestety jednak wycinanie rowków w płytach gipsowych jest znacznie dłuższe niż przygotowanie bruzdy w tynku tradycyjnym. Tutaj musimy najpierw wstępnie naciąć linie prowadzące w powłoce kartonowej, aby nie uszkodzić zbyt dużej powierzchni płyty. Rowki w płytach najlepiej wycinać nożykiem lub specjalnymi ostrzami jednak instalacja została położona wcześniej, to powinniśmy przed przymocowaniem płyt wyciąć niezbędne otwory na wszystkie gniazdka i włączniki (czyli tam gdzie są tzw. „puszki elektryczne”). Późniejsze ich wycinanie może doprowadzić do uszkodzenia kabli instalacji elektrycznej i samych puszek, co utrudni wpasowanie gniazdek. Starajmy się docinać otwory dostosowane do średnicy puszek (lub nieco większe o ok. 5mm). W tym celu warto zakupić tzw. otwornice, nakładane na tradycyjną wiertarkę lub wkrętarkę. Gwarantują one wykonanie otworów okrągłych o precyzyjnie dobranej płyt gipsowo-kartonowych do ścianyKlej zaleca się nanosić paskami o szerokości ok. 10cm na obwodzie płyt oraz plackami o średnicy ok. 10-15cm w odstępach 30-40cm. Klej należy nakładać warstwą grubości ok 1,5-2cm. Jednocześnie zaleca się zachowanie odstępu od krawędzi płyt ok 5cm, co umożliwi lepsze „rozłożenie się” kleju podczas dociskania płyty, bez „wychodzenia” kleju po za płytę. Zbyt duże odsunięcie kleju (ponad 10cm) może z kolei spowodować uszkodzenie miejsc połączenia płyt, z uwagi na brak podparcia na mniejszych elementach, jak wąskie paski o szerokości poniżej 30cm, zaleca się pokrycie całej ich powierzchni klejem, oczywiście z zachowaniem odstępu od krawędzi (ok. 3-5cm).W celu zapewnienie dobrego podparcia połączeń płyt na kleju można co ok. 50cm nanieść klej również przy samej krawędzi płyty, co doprowadzi do jego niewielkiego „wycieku”, na który przyklejona zostanie sąsiednia płyta. Stosując to rozwiązanie musimy jednak pamiętać, aby zachować maksymalny odstęp czasu pomiędzy klejeniem kolejnych płyt (uzależnionym od rodzaju kleju, podawanym przez producenta na opakowaniu).W celu zachowania równego odstępu między płytami a podłogą zaleca się wcześniejsze ułożenie „podpórki”, którą może być np. docięta w paski płyta OSB, płyta g-k lub zwykłe najtańsze listewki. Można również stosować kliny (np. takie jak do układania paneli podłogowych), jednakże należy je wtedy rozmieścić odpowiednio gęsto, aby płyta znajdowała się w poziomie w stosunku do podłogi. Na klinach trudniej jest utrzymać jednakową szerokość szczeliny przy dłuższych płytę musimy spionować. Najlepiej w tym celu użyć długiej poziomicy (ok. 2,0-2,5m). Czas jaki mamy do swobodnego spionowania i poprawienia płyty to najczęściej ok. 10-15 minut (przy typowych klejach). Po tym czasie nastąpi wiązanie kleju gipsowego, a wszelkie zmiany w strukturze warstwy kleju doprowadzą do jego oderwania od płyty zaleca się mocować w sposób jak najlepiej dopasowany do pozostałych, z zachowaniem szczelin nie większych niż 3mm).Wykończenie połączeń między płytami gipsowymiBardzo istotnym elementem wykończenia wnętrz płytami gipsowymi jest prawidłowe wykonanie wszystkich szczelin, czyli połączeń między sąsiednimi artykule „Podstawowe błędy spoinowania płyt gipsowych” omówiono najważniejsze zasady wykańczania szczelin między płytami. Umożliwi to zachowanie ciągłości warstwy gładzi i farby, bez ich pękania na łączeniach redakcyjny portalu SUCHE TYNKI - ZALETYSuche tynki to płyty gipsowo-kartonowe, przyklejone do murowanej lub betonowej ściany za pomocą kleju gipsowego Knauf Perlfix T. To dobry sposób na wykończenie ścian, kiedy chcemy uniknąć tak zwanych prac mokrych. To właśnie dlatego płyty gipsowe na ścianach nazywa się suchymi tynkami. Do wykonania suchych tynków można użyć płyt gipsowo-kartonowych o grubości 9,5 mm lub 12,5 mm. Zaletą suchych tynków jest możliwość szybkiego ułożenia. Po wyschnięciu kleju, zaszpachlowaniu i wyschnięciu połączeń, ściana jest gotowa do malowania, tapetowania lub położenia glazury. UWAGA!Płyt gipsowo-kartonowych nie wolno przyklejać do sufitów. W tym wypadku konieczne jest zawsze montowanie płyt na profilach metalowych – montowanie sufitów podwieszanych. Płyt nie należy też kleić na powierzchniach TYNKI - ZASTOSOWANIESuche tynki można wykonać we wszystkich pomieszczeniach, trzeba jednak pamiętać o wyborze odpowiedniego rodzaju płyt. W pokojach wystarczy standardowa płyta gipsowo-kartonowa. W pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności, takich jak kuchnia czy łazienka, lepiej zastosować płytę impregnowaną. SUCHE TYNKI - O CZYM PAMIĘTAĆ?Przy wykonywaniu suchych tynków należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach: 1. Ściany należy zawsze zagruntować przed klejeniem Przed przystąpieniem do prac wykończeniowych (spoinowanie i szpachlowanie), należy odczekać, aż klej pod płytami gipsowo-kartonowymi całkowicie Płyty należy przyciąć na wymiar o ok. 30 mm krótszy, niż wysokość pomieszczenia. Po przyklejeniu płyty z góry i z dołu należy zostawić szczeliny, które umożliwią cyrkulację powietrza pod płytą i prawidłowe schnięcie kleju. Szczelina przy suficie powinna mieć około 10 mm, od podłogi około 20 Korygowanie ustawienia płyt należy przeprowadzić nie później, niż 10 minut od ich Grubość placka kleju po przyklejeniu nie powinna być większa niż 2 cm, a odstępy między nimi muszą być odpowiednio dobrane do rodzaju ściany, na której wykonujemy suche tynki.

klejenie płyt gk na placki